e-Urząd służy bieżącej obsłudze interesanta przy pomocy technologii teleinformatycznych tak, by złożenie wniosku oraz załatwienie i monitorowanie sprawy mogły być przeprowadzone zdalnie, bezpiecznie i terminowo, zgodnie z procedurami jawnymi społecznie.

Definicja e-urzędu wnosi wiele nowych elementów do sposobu funkcjonowania urzędów administracji publicznej. Do niedawna główną przeszkodą w realizacji tej idei był brak prawnych uwarunkowań związanych z identyfikacją składającego wniosek w związku z brakiem prawnych uregulowań dotyczących podpisu elektronicznego. Konsekwencją opracowanych programów eEuropa i podejścia do pracy administracji publicznej są uchwalone przez Sejm w 2001 r. dwie ustawy:

1. Ustawa o podpisie elektronicznym z dnia 18 września 2001. (Dz. U. 2001r. nr 130 poz. 1450).
   Przyjęte rozwiązania prawne wzorowane są na postanowieniach dyrektywy
   Parlamentu Europejskiego i Rady Europy z dnia 13 grudnia 1993. w
   sprawie wspólnotowych warunków ramowych dotyczących podpisu
   elektronicznego, 1999/92/WE).
   Stanowi ona, że organy władzy publicznej - w terminie 4 lat od wejścia w życie, (wejście w życie: z dniem 15 sierpnia 2002 r.) - umożliwią stronom wnoszenie podań i wniosków w postaci elektronicznej. Ponadto ustawa mówi m.in., że:

• nie można odmówić ważności i skuteczności podpisowi elektronicznemu
  z powodów kwestionowania bezpieczeństwa urządzenia lub kwalifikacji
  certyfikatu;
• oświadczenie woli złożone w postaci elektronicznej opatrzone
  bezpiecznym podpisem elektronicznym weryfikowanym przy pomocy ważnego
  kwalifikowanego certyfikatu jest równoważne formie pisemnej.

Bezpieczny podpis elektroniczny, weryfikowany przy pomocy ważnego kwalifikowanego certyfikatu, stanowi dowód na to, że został on złożony przez osobę określoną w tym certyfikacie jako właściciel podpisu elektroniczne go.

1. Ustawa o dostępie do informacji publicznej z dnia 6 września 2001.

Zobowiązuje administracje publiczną do udostępniania informacji o charakterze publicznym.

W wydanych rozporządzeniach do ustaw zawarto również szereg dodatkowych zobowiązań, w tym dotyczących m.in. standardów stron internetowych, kategorii informacji, jakie mają być zawarte na stronach itd.

Ustawy te nakładają na urzędy wiele nowych zobowiązani, które w ciągu najbliższych paru lat spowodują znaczące zmiany dotyczące zakresu oferowanych usług, funkcjonowania oraz komunikacji urzędów z klientami.

Wprowadzane zmiany ograniczą m.in. możliwość świadczenia usług certyfikacyjnych. Organy władzy publicznej i NBP będą mogły świadczyć usługi certyfikacyjne wyłącznie na użytek własny lub innych organów władzy publicznej.

Zbudowane w ten sposób strony internatowe ułatwiają dostęp do informacji o urzędzie i powinny spełniać podstawowe cele e-urzędu, to znaczy:

1. Obsługi online klienta.
2. Wglądu klienta w sposób i etap, na jakim jest jego sprawa lub sprawy.
3. Nadzorowania i monitorowania przebiegu spraw przez pracowników i kierowników urzędu.
4. Elementów zarządzania wiedzą urzędu.

Podstawowe dokumenty UE na ten temat można znaleźć na stronach:

• European Commission - Information Society - eEurope 2005